Икамат
Пеш аз фарз иқомат гуфта мешавад — даъват ба истодан ба намоз. Суханонаш мисли азон аст, вале тезтар ва оҳистатар хонда мешавад ва баъд аз «Ҳайя ъалал-фалоҳ» ду бор «Қад қоматис-салоҳ» — «Намоз барпо шуд» илова мешавад. Агар ба имом иқтидо кунед, иқоматро муаззин мегӯяд — гӯш кунед; агар танҳо хонед, беҳтар аст худатон гӯед.
Текст икамата
اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ (٢) أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ (٢) حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ (٢) حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ (٢) قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ (٢) اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ
Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар. Ашҳаду ал-ло илоҳа иллаллоҳ (2 бор). Ашҳаду анна Муҳаммадар-расулуллоҳ (2 бор). Ҳайя ъалас-салоҳ (2 бор). Ҳайя ъалал-фалоҳ (2 бор). Қад қоматис-салоҳ (2 бор). Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар. Ло илоҳа иллаллоҳ.
Аллоҳ бузургтарин аст. Шаҳодат медиҳам, ки ғайр аз Аллоҳ маъбуде нест. Шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад фиристодаи Аллоҳ аст. Ба сӯи намоз биштобед. Ба сӯи наҷот биштобед. Намоз барпо шуд. Аллоҳ бузургтарин аст. Ғайр аз Аллоҳ маъбуде нест.