Саҷдаи тиловат — саҷда ҳангоми қироат.

Кай воҷиб аст

• Шумо ояти саҷдаро хондед — баланд ё пичир-пичир, ҳатто берун аз намоз.
• Шумо ояти саҷдаро аз шахси хонанда шунидед, ҳатто агар қасдан гӯш накарда бошед.
• Агар дар як ҷо як оятро чанд бор такрор кунед, як саҷда мекунанд.

Чӣ тавр адо мешавад

1. 1

   Ҳамон шартҳои намоз лозиманд: таҳорат, покӣ, пӯшида будани аврат, рӯ ба қибла.

2. 2

   Ба адои саҷдаи тиловат ният кунед. Беҳтар аст рост истода оғоз кунед.

3. 3

   Дастҳоро набардошта, «Аллоҳу акбар» гуфта, ба саҷда равед.

4. 4

   Дар саҷда тасбеҳи саҷдаро се бор гӯед.

5. 5

   Бо такбир бархезед. Ташаҳҳуд ва салом нест — саҷда адо шуд.

Агар оят дар намоз хонда шавад

• Фавран, на дертар аз се оят, бо такбир як саҷда карда, бо такбир бархезед ва қироатро идома диҳед.
• Агар оят дар охири қироат бошад ва шумо фавран ба рукӯъ ва саҷдаи намоз равед, саҷдаи тиловат бо ҳамин адо мешавад.
• Агар имом саҷдаи тиловат кунад, ба ӯ пайравӣ кунед.

14 ояти саҷда

1. 7:206Аъроф
2. 13:15Раъд
3. 16:50Наҳл
4. 17:109Исро
5. 19:58Марям
6. 22:18Ҳаҷ
7. 25:60Фурқон
8. 27:26Намл
9. 32:15Саҷда
10. 38:24Сод
11. 41:38Фуссилат
12. 53:62Наҷм
13. 84:21Иншиқоқ
14. 96:19Алақ

Муҳим

• Берун аз намоз саҷдаро дертар, масалан баъд аз гирифтани таҳорат, кардан мумкин аст, вале таъхир накардан беҳтар аст.
• Ба андешаи бисёре аз уламои ҳанафӣ, ояте ки аз сабт шунида шудааст, саҷдаро воҷиб намекунад; кардани он ба ҳар ҳол хуб аст.
• Ба зан дар вақти ҳайз ва нифос саҷдаи тиловат лозим нест.