намозқадам ба қадам
Мазҳаби ҳанафӣ
ДАР НАМОЗ ЧӢ ҲАТМӢ АСТ

Фарзҳои намоз.

Фарз — амалест, ки бе он намоз ботил аст. Воҷиб ҳатмӣ аст: агар онро аз фаромӯшӣ тарк кунанд, саҷдаи саҳв мекунанд. Суннат — амалест, ки Паёмбар ﷺ мекарданд: бе он намоз дуруст аст, вале пурра нест.

6 шарт — пеш аз оғози намоз

  1. 1

    Покӣ аз ҳадас

    Таҳорат, баъд аз нопокии калон — ғусл.

  2. 2

    Покӣ аз наҷосат

    Бадан, либос ва ҷои намоз пок.

  3. 3

    Пӯшидани аврат

    Мард — аз ноф то зону, зону ҳамроҳ; зан — тамоми бадан, ғайр аз рӯй, кафҳои даст ва пойҳо.

  4. 4

    Қибла

    Рӯ ба Каъба.

  5. 5

    Вақт

    Вақти намоз даромада ва ҳанӯз набаромадааст.

  6. 6

    Ният

    Бо дил донистани он ки кадом намозро мехонед.

6 рукн — дар дохили намоз

  1. 1

    Такбири оғоз

    «Аллоҳу акбар», ки бо он ба намоз медароянд.

  2. 2

    Қиём

    Дар фарз ва воҷиб — барои касе ки истода метавонад.

  3. 3

    Қироат

    Ақаллан як оят — дар ду ракаати фарз ва дар ҳамаи ракаатҳои витр, суннат ва нафл.

  4. 4

    Рукӯъ

    Хам шудан дар ҳар ракаат.

  5. 5

    Ду саҷда

    Ду саҷда дар ҳар ракаат.

  6. 6

    Нишасти охир

    Дар охири намоз ба андозаи хондани ташаҳҳуд нишастан.

Воҷибҳо

  • Фотиҳа дар ҳар ракаат; дар фарз — дар ду ракаати аввал.
  • Сура ё се ояти кӯтоҳ баъд аз Фотиҳа: дар ду ракаати аввали фарз ва дар ҳамаи ракаатҳои витр, суннат ва нафл.
  • Фотиҳаро пеш аз сура хондан.
  • Тартиби амалҳо ва пай дар пай кардани ду саҷда.
  • Оромӣ дар рукӯъ, саҷда ва байни онҳо.
  • Нишасти аввал дар намози се ва чор ракаата.
  • Ташаҳҳуд дар ҳар нишаст.
  • Салом дар охири намоз.
  • Қунут дар витр ва такбирҳои иловагии намози ид.
  • Барои имом — дар ҷои лозим баланд ё оҳиста хондан.

Агар воҷиб аз фаромӯшӣ тарк шавад — дар охир саҷдаи саҳв мекунанд. Агар қасдан тарк шавад — намозро аз нав мехонанд.

Суннатҳои асосӣ

  • Ҳангоми такбири оғоз бардоштани дастҳо.
  • Сано, «Аъузу биллоҳи…» ва «Бисмиллоҳ».
  • «Омин» баъд аз Фотиҳа.
  • Такбирҳои гузариш.
  • Тасбеҳҳо дар рукӯъ ва саҷда — се бор.
  • «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ» ва «Раббано лакал ҳамд».
  • Салавот ва дуо дар нишасти охир.

Бе суннат намоз дуруст аст ва саҷдаи саҳв лозим нест, вале суннатро тарк накардан беҳтар аст.

Сарчашмаҳо: «Нур ал-Изоҳ» — шартҳо, рукнҳо, воҷибҳо ва суннатҳои намоз · «Мароқӣ ал-фалоҳ» — шарҳи «Нур ал-Изоҳ»