намозқадам ба қадам
Мазҳаби ҳанафӣ
36:1–12

Ёсин

Аз ёд шуд: 0 аз 12
  1. 1
    يسЁ-син.
  2. 2
    وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِВал-Қуръонил-ҳаким.
  3. 3
    إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَИннака ламинал-мурсалин.
  4. 4
    عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍЪало сиротин мустақим.
  5. 5
    تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِТанзилал-ъазизир-раҳим.
  6. 6
    لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَا أُنْذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَЛитунзира қавман мо унзира обоуҳум фаҳум ғофилун.
  7. 7
    لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَЛақад ҳаққал-қавлу ъало аксариҳим фаҳум ло юъминун.
  8. 8
    إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَИнно ҷаъално фӣ аъноқиҳим ағлолан фаҳия илал-азқони фаҳум муқмаҳун.
  9. 9
    وَجَعَلْنَا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَВа ҷаъално мин байни айдиҳим саддан ва мин халфиҳим саддан фа ағшайноҳум фаҳум ло юбсирун.
  10. 10
    وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَВа савоун ъалайҳим аанзартаҳум ам лам тунзирҳум ло юъминун.
  11. 11
    إِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍИннамо тунзиру маниттабаъаз-зикра ва хашияр-раҳмона бил-ғайб, фабашширҳу бимағфиратин ва аҷрин карим.
  12. 12
    إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُبِينٍИнно наҳну нуҳйил-мавто ва нактубу мо қаддаму ва осороҳум, ва кулла шайъин аҳсайноҳу фӣ имомин мубин.

Тарҷумаи маъно

Ё. Син. Қасам ба Қуръони ҳикматнок! Бешак, ту аз паёмбароне, бар роҳи рост. Ин ваҳйест, ки Тавонои Меҳрубон фиристодааст, то қавмеро бим диҳӣ, ки падаронашон бим дода нашуда буданд ва аз ин рӯ ғофиланд. Сухан дар ҳаққи бештаринашон собит шуд — онҳо имон намеоваранд. Мо бар гарданҳояшон то манаҳ ғулҳо ниҳодем, ва сарҳояшон боло мондааст. Пеши рӯ ва пушти сарашон садде гузоштем ва чашмонашонро пӯшондем — онҳо намебинанд. Бим диҳӣ ё надиҳӣ, барояшон яксон аст — имон намеоваранд. Ту танҳо касеро бим медиҳӣ, ки пайрави Зикр аст ва аз Раҳмон нодида метарсад. Ӯро ба омурзиш ва подоши арҷманд мужда деҳ. Бешак, Мо мурдагонро зинда мекунем ва он чиро, ки пеш фиристодаанд, ва осорашонро менависем. Ва ҳама чизро дар Китоби равшан шумор кардаем.