2:285–286
Аз ёд шуд: 0 аз 2Бақара
- 285آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُОманар-расулу бимо унзила илайҳи мир раббиҳӣ вал-муъминун, куллун омана биллоҳи ва малоикатиҳӣ ва кутубиҳӣ ва русулиҳ, ло нуфарриқу байна аҳадим мир русулиҳ, ва қолу самиъно ва атаъно, ғуфронака раббано ва илайкал-масир.
- 286لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَЛо юкаллифуллоҳу нафсан илло вусъаҳо, лаҳо мо касабат ва ъалайҳо мактасабат, раббано ло туохизно ин насино ав ахтаъно, раббано ва ло таҳмил ъалайно исран камо ҳамалтаҳу ъалал-лазина мин қаблино, раббано ва ло туҳаммилно мо ло тоқата лано биҳ, ваъфу ъанно вағфир лано варҳамно, анта мавлоно фансурно ъалал-қавмил-кофирин.
Тарҷумаи маъно
Паёмбар ба он чи аз ҷониби Парвардигораш бар ӯ нозил шуд, имон овард, мӯъминон низ. Ҳама ба Аллоҳ, фариштагонаш, китобҳояш ва паёмбаронаш имон оварданд: «Мо миёни ҳеҷ яке аз паёмбаронаш фарқ намегузорем». Ва гуфтанд: «Шунидем ва итоат кардем. Омурзиши Туро мехоҳем, Парвардигоро, ва бозгашт ба сӯи Туст». Аллоҳ ба ҳеҷ кас беш аз тоқаташ бор намекунад. Он чи некӣ кардааст, ба суди ӯст ва он чи бадӣ кардааст, ба зиёни ӯст. Парвардигоро, агар фаромӯш кардем ё хато кардем, моро муохиза макун. Парвардигоро, бар мо бори гароне, ки бар пешиниёнамон ниҳодӣ, манеҳ. Парвардигоро, он чиро, ки тоқаташро надорем, бар мо бор макун. Аз мо даргузар, моро биомурз ва ба мо раҳм кун. Ту Мавлои моӣ, пас моро бар қавми кофирон пирӯз гардон.