намозқадамма-қадам
Ҳанафий мазҳаби
18:1–10

Каҳф

Ёдланди: 10 тадан 0
  1. 1
    الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا ۜАл-ҳамду лиллаҳил-лазий анзала ъала ъабдиҳил-китаба ва лам йажъал лаҳу ъивожа.
  2. 2
    قَيِّمًا لِيُنْذِرَ بَأْسًا شَدِيدًا مِنْ لَدُنْهُ وَيُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًاҚаййиман лийунзира баъсан шадийдам мин ладунҳу ва йубашширол-муъминийнал-лазийна йаъмалунас-солиҳати анна лаҳум ажран ҳасана.
  3. 3
    مَاكِثِينَ فِيهِ أَبَدًاМакисийна фийҳи абада.
  4. 4
    وَيُنْذِرَ الَّذِينَ قَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًاВа йунзирол-лазийна қолуттахазаллоҳу валада.
  5. 5
    مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ ۚ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًاМа лаҳум биҳий мин ъилмин ва ла лиабаиҳим, кабурот калиматан тахружу мин афваҳиҳим, ин йақулуна илла казиба.
  6. 6
    فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَىٰ آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَٰذَا الْحَدِيثِ أَسَفًاФалаъаллака бахиъун нафсака ъала асариҳим ил лам йуъмину биҳазал-ҳадийси асафа.
  7. 7
    إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًاИнна жаъална ма ъалал-арзи зийнатан лаҳа линаблуваҳум аййуҳум аҳсану ъамала.
  8. 8
    وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًاВа инна лажаъилуна ма ъалайҳа соъийдан журуза.
  9. 9
    أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًاАм ҳасибта анна асҳабал-каҳфи вар-роқийми кану мин айатина ъажаба.
  10. 10
    إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًاИз авал-фитйату илал-каҳфи фақолу роббана атина мил ладунка роҳматан ва ҳаййиъ лана мин амрина рошада.

Маъно таржимаси

Бандасига Китобни нозил қилган ва унда ҳеч қандай эгрилик қилмаган Аллоҳга ҳамд бўлсин. У уни тўғри қилди — Ўз ҳузуридан қаттиқ азоб билан огоҳлантириш учун, яхши амаллар қиладиган мўминларга абадий қоладиган гўзал мукофот борлиги ҳақида хушхабар бериш учун ва: «Аллоҳ фарзанд тутди», — деганларни огоҳлантириш учун. Уларда ҳам, оталарида ҳам бу ҳақда ҳеч қандай илм йўқ. Уларнинг оғзидан чиқадиган сўз нақадар оғир! Улар фақат ёлғон гапирадилар. Агар улар бу сўзга иймон келтирмасалар, уларнинг ортидан қайғуриб ўзингизни ҳалок қиласизми? Биз ер устидаги нарсаларни унга зийнат қилдик, қайсиларининг амали яхшироқ эканини синаш учун. Ва Биз унинг устидаги ҳамма нарсани қуруқ ерга айлантирамиз. Ёки ғор ва битик эгаларини Бизнинг оятларимизнинг энг ажойиби деб ўйладингизми? Ўшанда йигитлар ғорга паноҳ излаб: «Роббимиз, бизга Ўз ҳузурингдан раҳмат бер ва ишимизни тўғри йўлга сол», — дедилар.