2:285–286
Ёдланди: 2 тадан 0Бақара
- 285آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُАманар-росулу бима унзила илайҳи мир роббиҳий вал-муъминун, куллун амана биллаҳи ва малаикатиҳий ва кутубиҳий ва русулиҳ, ла нуфарриқу байна аҳадим мир русулиҳ, ва қолу самиъна ва атоъна, ғуфронака роббана ва илайкал-масийр.
- 286لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَЛа йукаллифуллоҳу нафсан илла вусъаҳа, лаҳа ма касабат ва ъалайҳа мактасабат, роббана ла туахизна ин насийна ав ахтоъна, роббана ва ла таҳмил ъалайна исрон кама ҳамалтаҳу ъалал-лазийна мин қоблина, роббана ва ла туҳаммилна ма ла тоқота лана биҳ, ваъфу ъанна вағфир лана варҳамна, анта мавлана фансурна ъалал-қовмил-кафирийн.
Маъно таржимаси
Пайғамбар Роббисидан ўзига нозил қилинган нарсага иймон келтирди, мўминлар ҳам. Ҳаммалари Аллоҳга, Унинг фаришталарига, китобларига ва пайғамбарларига иймон келтирдилар: «Биз Унинг пайғамбарларидан ҳеч бирини ажратмаймиз». Ва дедилар: «Эшитдик ва итоат қилдик. Мағфиратингни сўраймиз, Роббимиз, қайтиш Сенгагина». Аллоҳ ҳеч бир жонга тоқатидан ортиқ юк юкламайди. Қилган яхшилиги ўзига, қилган ёмонлиги ҳам ўзига. Роббимиз, унутсак ёки хато қилсак, бизни жазолама. Роббимиз, биздан олдингиларга юклаганингдек оғир юкни бизга юклама. Роббимиз, тоқатимиз етмайдиган нарсани бизга кўтартирма. Бизни афв эт, бизни мағфират қил ва бизга раҳм қил. Сен бизнинг Хожамизсан, кофир қавмга қарши бизга ёрдам бер.